01 – KS Ruch Radzionków

Kategoria: Historia klubów

KS Ruch Radzionków został założony w 1919 roku. Obecnie występujący w rozgrywkach w I lidze. W latach 1998-2001 występował w ekstraklasie, W 1998 grał w ćwierćfinale Pucharu Polski. W 1999 roku został najlepszą śląską drużyną piłkarską zajmując 6 miejsce w I lidze. Wychowankiem kolarskiej sekcji klubu jest Lucjan Lis – reprezentant Polski, zdobywca srebrnego medalu na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 roku w wyścigu drużynowym na 100 km.

Klub został założony jako Towarzystwo Gier i Zabaw 14 sierpnia 1919 roku. Zebranie założycielskie zwołał Rudolf Poloczek, który został też pierwszym prezesem towarzystwa. 28 maja 1920 roku na Walnym Zebraniu uchwalono decyzję o zmianie nazwy na Towarzystwo Sportowe Ruch Radzionków, a prezesem został Paweł Stopik.

W 1924 roku, w Rojcy, Piotr Warzecha – były zawodnik Ruchu – założył Klub Sportowy Powstańców Śląskich, jednak po roku został on wchłonięty przez radzionkowski klub. W 1925 roku prezesem został Brunon Fick, którego kilka miesięcy później – 10 stycznia 1926 roku – zastąpił Szczepan Krupa. W 1928 roku funkcję tę objął Piotr Warzecha, który pozostał prezesem do wybuchu wojny. Od reaktywacji do fuzji W 1945 roku Piotr Warzecha zwołał zebranie inauguracyjne celem reaktywowania działalności klubu. Cztery miesiące później stanowisko prezesa objął Józef Wiśniowski. Od 1949 patronat nad klubem objęła KWK Bytom, a prezesem został Eryk Porąbka – Wiceminister Górnictwa i Energetyki, dzięki któremu klub rozszerzył działalność na kilka sekcji oraz wybudowano boiska do piłki nożnej i ręcznej z zapleczem. W sezonie 1952 piłkarze odnieśli pierwszy sukces – po awansie do II ligi, zajęli w niej piąte miejsce zdobywając 20 punktów oraz strzelając 40 bramek, a tracąc 25. Był to jednak sezon, po którym następowała reorganizacja rozgrywek tej klasy i Ruch spadł do niższej ligi.

W zimie 1956 roku miały miejsce pierwsze międzynarodowe mecze w historii klubu – drużyna wyjechała do Czechosłowacji, gdzie spotkała się ze Spartakiem Nowy Jiczyn, Spartakiem Kromieryż i Banikiem Karwina. W sezonie 1957 Ruch zajął pierwsze miejsce w tabeli swojej grupy III ligi, ale nie zakwalifikował się do wyższej klasy, ponieważ przegrał turniej barażowy, w którym uczestniczyły również Legia Krosno, Unia Oświęcim i Włókniarz Pabianice. W 1959 roku prezesem klubu został Stefan Basista. Piłkarze w tym samym roku spadli do klasy A, która w tym czasie była czwartym szczeblem w krajowych rozgrywkach. W kolejnym sezonie wywalczyli mistrzostwo swojej grupy i wrócili do III ligi by spaść z niej ponownie w 1961 roku. Na początku 1964 roku zdecydowano o połączeniu dwóch radzionkowskich klubów – Ruchu i Górnika – w jeden. Po fuzji W 1970 roku rozpoczęto budowę stadionu, który służy klubowi do dziś. Początkowo widownia miała być sześciostopniowa, jednak w trakcie prac postanowiono podwyższyć ją do dziesięciu stopni. Budowę zakończono w 1973 roku, a w uroczystości otwarcia uczestniczył wojewoda katowicki Jerzy Ziętek.

W latach siedemdziesiątych drużyna występowała w klasie A kończąc kolejne sezony w czołówce tabeli. W 1985 roku prezesem klubu został Paweł Wieczorek. Drużyna wciąż walczyła o awans do III ligi piłkarskiej. Udało się to w sezonie 1988/1989. Trenerem piłkarzy był wtedy Paweł Bomba – późniejszy prezes Ruchu. W III lidze po dwóch sezonach w roli średniego zespołu zajmującego miejsca w środku tabeli, drużyna wyrosła na pretendenta do awansu w sezonie 1991/1992, kiedy została wicemistrzem swojej grupy. W następnym sezonie klub nie spadł jednak o klasę niżej tylko dzięki upadłości Zagłębia Sosnowiec.

W sezonie 1993/1994 trenerem został Jan Żurek, który sprowadził z Górnika Zabrze Romana Cegiełkę, Czesława Wrześniewskiego, Jana Kłąbka, Tomasza Grosmaniego i Adama Kompałę. Po rundzie jesiennej sezonu 1995/1996, po dwóch latach gry w barwach GKS Katowice, wrócił do drużyny Marian Janoszka. Z nim w składzie zespół zajął pierwsze miejsce w swojej grupie i awansował do II ligi. W najwyższych klasach Klub po awansie pozyskał z chorzowskiego Ruchu Damiana Galeję i Tomasza Fornalika, z Górnika Zabrze Rafała Jarosza oraz Janusza Kościelnego z Polonii Bytom. Zawodnicy ci stali się podstawowymi graczami drużyny, stanowiącymi o dalszych sukcesach. W sezonie 1996/1997 Ruch zajął szóste miejsce w lidze zdobywając 52 punkty. Przed kolejnym sezonem do drużyny dołączyli Andrzej Wróblewski z Rakowa Częstochowa, Marek Szymiński z Cracovii, Robert Sierka z Rozwoju Katowice, Wojciech Myszor z Górnika Lędziny i Krzysztof Kokoszka z Gwarka Zabrze. Po rundzie jesiennej Ruch zajmował w tabeli drugie miejsce. W Pucharze Polski klub odpadł w ćwierćfinale przegrywając z Górnikiem Zabrze po rzutach karnych 6:7 – spotkanie po dogrywce zakończyło się wynikiem 1:1. W rundzie wiosennej drużyna przegrała jeden mecz, cztery zremisowała, wszystkie inne wygrała, dzięki czemu została mistrzem swojej grupy II ligi, osiągając ośmiopunktową przewagę nad drugim w tabeli Aluminium Konin.

Po awansie kontrakt z klubem podpisali Józef Żymańczyk, Grzegorz Bonk i Wojciech Grzyb. Drużyna w nowym sezonie zadebiutowała meczem z Widzew Łódź, w którym wywołała sensację wygrywając 5:0. Nie był to jednak wyjątek, ponieważ w dalszej części rozgrywek piłkarze grając na swoim stadionie m.in. pokonali 4:0 ówczesnego mistrza Polski – ŁKS, zremisowali 1:1 z przyszłym mistrzem Wisłą Kraków i pokonali poznański Lech w ostatniej kolejce sezonu 4:1, kiedy Lech wygrywając mógł zostać wicemistrzem Polski. Drużyna w swoim pierwszym sezonie w ekstraklasie zajęła szóste miejsce, zostając najlepszym wśród śląskich klubów.


Sukcesy:
6. miejsce w I lidze (1998/1999) 1/4 finału Pucharu Polski edycji 1997/98


Nazwy Klubu:

14 sierpnia 1919 – Towarzystwo Gier i Zabaw 28 maja 1920 – Towarzystwo Sportowe Ruch Radzionków 1949 – Górniczy Klub Sportowy Ruch Radzionków 1 lipca 2005 – Klub Sportowy Ruch Radzionków